Liza Kuşoğlu

Başlangıçta Kimin Sözü Var?

Yeni bir yıl, çoğu zaman bize temiz bir sayfa hissi verir. Takvim değişir, umutlar tazelenir, kararlar yeniden şekillenir. İçimizde bir yerlerde, “Bu kez farklı olacak” duygusu filizlenir. Yeni başlangıçlar; ertelediklerimizi hayata geçirmek, yarım kalanları tamamlamak için en doğru zaman gibi görünür.

Ancak asıl soru şudur: Bu başlangıçları kendi arzu ve isteklerimize göre mi şekillendiriyoruz, yoksa Tanrı’nın isteğine göre mi? Attığımız ilk adımda kim bizimle yürüyor?

Kutsal Kitap, başlangıç kavramına derin bir pencere açar:

“Başlangıçta Söz vardı. Söz Tanrı’yla birlikteydi ve Söz Tanrı’ydı. Başlangıçta O, Tanrı’yla birlikteydi. Her şey O’nun aracılığıyla var oldu; var olan hiçbir şey O’nsuz olmadı.” (Yuhanna 1:1-3)

Bu ayetleri art arda okuma isteği uyanır insanda. Okudukça derinleşir, derinleştikçe anlam kazanır:

Başlangıçta Söz vardı.

Peki bizim başlangıçlarımızda Söz var mı? Yoksa yalnızca kendi gücümüze, planlarımıza ve hesaplarımıza mı güveniyoruz?

Tanrı’nın olmadığı bir başlangıç, daha en başından eksik bir adım değil midir? O’nun varlığı yalnızca başlangıçta mı gereklidir, yoksa yolun tamamında bize eşlik eden bir rehber midir? Hayatımızdaki her şey gerçekten O’nun aracılığıyla mı şekilleniyor, yoksa Tanrı’yı sadece ihtiyaç anlarında mı hatırlıyoruz?

Gerçek başlangıçlar, takvim yaprakları değiştiğinde değil; Tanrı’ya “Bu yolu benimle Sen başlat” dediğimizde başlar. Çünkü Söz’le başlayan her yol, anlamla devam eder.

Kutsal Kitap’ta bu düşünceyi tamamlayan çarpıcı bir hatırlatma daha vardır:

“Bir olayın sonu, başlangıcından iyidir.”

(Vaiz 7:8)

Bazen hiçbir başlangıç umduğumuz gibi ilerlemez. Bazen başlamadan sona ermesi gereken yollar vardır. Bazen de büyük bir hevesle yola çıkıp, yolun yarısında acı bir gerçekle yüzleşiriz. İşte bu yüzden, başlamak istediğimiz her ne varsa—hangi konuda Rab’bin önünde duruyorsak—durup sınamak, gözden geçirmek gerekir. Çünkü çoğu zaman benliğimizle hareket ederiz.

Yine de Rab lütfunda cömerttir. Bizi bize bırakmaz. O her şeyi görür ve bilir. Bu yüzden güvenmekten vazgeçmeyelim. Tanrı, her zaman bizim iyiliğimiz için etkindir. Başlangıçta O’nunla yürüyen ve sonunda da O’nunla kalan yol, bizi esenliğe çıkarır.

Bugün yapabileceğimiz en güvenli başlangıç; O’nun isteği ve tasarıları doğrultusunda yaşamak için dualarla O’nun huzurunda durmaktır. Ve her başlangıcımız sona yaklaşırken, hâlâ aynı istek ve kararlılıkla O’nu hoşnut etmeyi arzulamaktır.

Eğer Tanrı’nın eli bir başlangıcı bereketlerse, sonucu ne olursa olsun biz O’nun esenliğinde sarmalanmış oluruz. Ve eğer bir yol, başlamadan sona eriyorsa; bu bir kayıp değil, Tanrı’nın koruyucu lütfudur.

Çünkü O, her başlangıcımızı iyi bir sonla tamamlamak ister.

Yeni başlangıçlarda; başarı, esenlik ve kararlı adımlar, her daim Rab ile zaferli olsun hayatımızda.